nauka gry na instrumentach

Nauka gry na instrumentach wpływa niezwykle pozytywnie na rozwój osobowości uczniów, a muzyka i nauka gry na skrzypcach, instrumentach klawiszowych lub innych:
- umożliwia osiąganie ponadprzeciętnych wyników w nauce pomimo przeciążenia czasowego
- gra na instrumencie wyrabia umiejętność skupienia i koncentracji
- muzyczny porządek wpływa na rozwój logicznego myślenia, wyrabia inteligencję i ogólną orientację
- dzieci podczas nauki muzyki najpierw instynktownie a następnie świadomie dodają i odejmują
- znajomość nut i rytmu ułatwia naturalne rozumienie ułamków
- kojarzenie znaku z dźwiękiem przyspiesza opanowanie umiejętności czytania
- rozwój słuchu jest podstawą szybszego opanowania języków obcych
- nauka muzyki rozwija pamięć słuchową, wzrokową,  logiczną i zdolności manualne
- systematyczne ćwiczenie podporządkowuje aparat ruchowy własnej woli
- występy publiczne rodzą wiarę we własne siły, pomagają uzyskać odporność i stabilność emocjonalną
- muzykowanie w grupie rozwija łatwość porozumiewania się z otoczeniem i zdolność do pracy w zespole

Instrument muzyczny - przyrząd wytwarzający dźwięk, przeznaczony do wykonywania muzyki.

Najczęściej stosowana klasyfikacja instrumentów muzycznych dzieli je na dęte, perkusyjne i strunowe.

Instrument dęty – instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest drgający wewnątrz instrumentu słup powietrza. Wysokość dźwięku zależy od długości rury, która instrument tworzy. Im dłuższa rura, tym niższy maksymalny dźwięk można uzyskać, natomiast dźwięki wyższe uzyskuje się skracając wysokość słupa powietrza na różne sposoby (w zależności od instrumentu). Barwa dźwięków zależy od konstrukcji instrumentu, rodzaju materiału, z którego jest wykonany, rodzaju wibratora, sposobu zadęcia itd. Wybór dźwięku odbywa się poprzez otwieranie lub zamykanie otworów położonych wzdłuż rury (np. flet, klarnet), przełączanie odcinków rur o różnych długościach za pomocą wentyli (np. trąbka) lub regulowanie długości rury w postaci suwaka (np. puzon). Podział instrumentów dętych na dwie zasadnicze grupy, drewnianych i blaszanych, nie odnosi się do materiału, z którego są wykonane. Większość instrumentów drewnianych wykonanych jest niemal w całości z metalu, np. saksofon lub flet. Podział odnosi się do elementu wzbudzającego wibrację. W instrumentach dętych drewnianych jest to stroik wykonany z drewna, w instrumentach blaszanych - metalowy ustnik. Ludzki aparat głosowy jest uważany za najdoskonalszy instrument dęty.
Instrumenty dęte dzielą się na:
• instrumenty dęte drewniane
• instrumenty dęte blaszane
• instrumenty dęte klawiszowe

Instrument perkusyjny – instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest drganie całości lub części instrumentu, które jest wywoływane uderzeniem odpowiedniej części instrumentu pałką, szczotką lub dłonią lub też potrząsaniem całym instrumentem.
Instrumenty perkusyjne dzielą się na:
• idiofony, czyli instrumenty perkusyjne samobrzmiące – w których źródłem dźwięku jest drganie całego instrumentu
• membranofony, czyli instrumenty perkusyjne membranowe – w których źródłem dźwięku jest drgająca napięta membrana, tworząca jedną z części instrumentu.

Instrumenty strunowe należą do najstarszych instrumentów muzycznych. Prawdopodobnie prototypem instrumentów strunowych był łuk z drgającą cięciwą. Najstarszy znany wizerunek instrumentu strunowego pochodzi z malunków odkrytych we francuskich jaskiniach. Przedstawiają one mężczyznę grającego na jednostrunowym instrumencie za pomocą smyczka. W celu wzmacniania dźwięku takiego rodzaju instrumentów początkowo używano ust, a potem innych komór rezonansowych o naturalnym pochodzeniu. Pierwsze instrumenty strunowe przypominające współczesne odpowiedniki z grupy szarpanych powstały na Bliskim Wschodzie już w trzecim tysiącleciu p.n.e., skąd w wyniku ekspansji kulturowej dotarły także do Europy.

Instrumenty strunowe dzielą się na:
• instrumenty smyczkowe, np. skrzypce
• instrumenty szarpane, np. gitara
• instrumenty młoteczkowe, np. fortepian.